Əslən Şuşadan olan bəstəkar Fikrət Məşədi Cəmil oğlu Əmirov 22 noyabr 1922-ci ildə Gəncədə anadan olub.
O, 1938-1939-cu illərdə Bakı Musiqi Məktəbinə daxil olub. Fikrət Əmirov Bakıda olarkən Bülbül onu Üzeyir Hacıbəyovun yanına gətirir. Nəticədə Fikrət Əmirovun bəstəkarlıq sənətinə yiyələnməsinin təşəbbüskarı Üzeyir Hacıbəyov olur. Əmirov konservatoriyanı 1948-ci ildə bitirir.
İkinci Dünya müharibəsi zamanı, 1941-ci ildə Fikrət Əmirov orduya çağırılır, lakin 1942-ci ildə xəstəliyi ilə əlaqədar ordudan tərxis olunur.
Bəstəkar 1942-1943-cü illərdə Gəncə Filarmoniyasında, 1947-ci ildə M.Maqomayev adına Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasının bədii rəhbəri vəzifəsində, 1956-1959-cu illərdə Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrının direktoru vəzifələrində çalışıb.
O, həmçinin SSRİ Bəstəkarlar İttifaqının katibi, 1974-cü ildə Respublika Ali Sovetinin deputatı, 1980-ci ildə isə Azərbaycan SSR Elmlər Akademiyasının müxbir üzvü seçilmişdir.
Əmirov səhnə musiqisi fəaliyyətinə “Ürəkçalanlar” və “Gözün aydın” operettaları ilə başlayıb. Onun uğurlu əsərlərindən biri simli orkestr üçün yazdığı “Nizami” simfoniyasıdır. Bu simfoniya dünyanın məşhur dirijorları G.Rojdestvenski, K.Abendrot , Ş.Münş və L.Stokolovskinin dirijorluğu ilə ifa olunub.
Əmirovun C.Cabbarlının dramı əsasında yazdığı “Sevil” operası Azərbaycanda ilk dəfə lirik-psixoloji operanın əsasını qoymuşdur. Əsər ilk dəfə 1953-cü ildə Azərbaycan Dövlət Opera və Balet Teatrında tamaşaya qoyulmuşdur. Bundan əlavə, onun “Min bir gecə” və “Nəsimi” adlı baletləri xüsusi rəğbət qazanmışdır.
Fikrət Əmirov 1965-ci ildə SSRİ Xalq artisti, 1982-ci ildə isə Sosialist Əməyi Qəhrəmanı adlarına layiq görülüb. O, həmçinin “Lenin” və “Qırmızı əmək bayrağı” ordenləri ilə təltif olunub.
Fikrət Əmirov 20 fevral 1984-cü ildə Bakıda vəfat edib və Birinci Fəxri xiyabanda dəfn olunub.
Hazırda Gəncə Dövlət Filarmoniyası bəstəkarın adını daşıyır.
