“Bizim tanınmış yazıçılarımız, ziyalılarımız hesab edirdilər ki, bizim dilimizin adı "Türk dili" yazılmalıdır. Amma bu belə deyil”.
Bu sözləri modern.az-a müsahibəsi zamanı Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin sabiq deputatı, Yeni Azərbaycan Partiyası Veteranlar Şurasının sədri Arif Rəhimzadə deyib.
O qeyd edib ki, bir dəfə mətbuatda çıxışında "doğrudur, etnik cəhətdən türkük, ancaq bizim dilimiz Azərbaycan dilidir" deyib və onun bu fikri səs-küyə səbəb olub:
“Mənim üstümə bir səs-küy qaldırdılar. Bir qadın var - adını deməyəcəm, indi də deputatdır, əsaslı dəlil gətirə bilmirdi, dedi ki, bunun anası ermənidir”.
A.Rəhimzadə bildirib ki, konstitusiya birdəfəlik yaradılmış qanun deyil və ona düzəlişlər edilir:
“Bu müddət ərzində bir neçə dəyişikliklər edilib. Konstitusiya diri, hərəkətdə olan sənəddir. O sənədə vaxtaşırı əlavələr, dəyişikliklər edilir. Azərbaycan balaca ölkədir və cəmi 10 milyon əhalisi var. Belə bir şəraitdə ikipalatalı parlament yaratmaq düzgün deyil. O vaxt da bunun tərəfdarları olmayıb. Həmin dövrdə dil məsələsini qoymuşdular, böyük mübahisələr oldu. 1936-cı ildə SSRİ Ali Sovetinin sessiyası olub. Onda Stalin Azərbaycan nümayəndə heyətini qəbul edərək deyib: “Ermənistanda ermənilər yaşayır, Gürcüstanda gürcülər, siz isə özünüzə müsəlman dediniz, axı müsəlman millət deyil, dindir”. Ondan sonra bir qədər bu məsələlərdə düzəlişlər oldu. Heydər Əliyev də başa saldı ki, Rusiya İmperiyasında bizə tatar deyirdilər, biz isə özümüzü müsəlman adlandırırdıq. Nəhayət anlayıb başa düşün ki, biz etnik mənsubiyyətimizdən, dilimizdən, dinimizdən asılı olmayaraq, hamımız Azərbaycan xalqının övladlarıyıq. O qərar çox uzaqgörənliklə verildi. İndinin özündə də türk-türk deyənlər var. Düşünürlər ki, bizim dilimizin adı "Türk dili" kimi yazılmalıdır. Sözün doğrusu, türk dilinin 70 faizini başa düşmürəm, o qədər dəyişib ki... Azərbaycanda təkcə türklər yaşamır axı, başqa millətlər də yaşayır. Türk dili desəydik, talışlar, ləzgilər, yəhudilər, dağlılar inciyəcəkdilər. Heydər Əliyev bunun qarşısının alınmasına nail oldu. Müzakirələrlə əlaqədar onu deyə bilərəm ki, Heydər Əliyev çox tutarlı fikirlər, arqumentlər gətirirdi. Hamını dinləyirdi. Heç kimə təzyiq etmək niyyəti yox idi. Dinləyirdi, ancaq son nəticədə müzakirəyə uyğun qərar qəbul olunurdu”.
