1917-ci ildə Rusiyada oktyabr çevrilişindən sonra erməni əsilli inqilabçı Stepan Şaumyan və onun quldur dəstələri Cənubi Qafqazda hakimiyyəti ələ almaq istəyirdilər. Bununla əlaqədar ermənilər müxtəlif bəhanələr altında Bakı şəhərində və Azərbaycanın digər yaşayış məntəqələrində azərbaycanlılara qarşı kütləvi soyqırım aktı törədiblər.
29 mart 1918-ci ildə Şaumyan Bakı limanına gələn “Evelina” gəmisində olan əsgərləri tərksilah etmək haqqında əmr verdi. Azərbaycanlı əhali silahların geri qaytarılmasını tələb etdikdə isə martın 30-da bolşevik və daşnak qüvvələri atəş açdılar. Artıq martın 31-i səhər saatlarında bolşevik-daşnak hərbi birləşmələri toplar və pulemyotlarla şəhər əhalisini vəhşicəsinə qətlə yetirməyə başladılar.
30 martdan 2 aprelədək yalnız Bakı şəhərində bolşevik-daşnak qüvvələri tərəfindən 12 min nəfərdən çox azərbaycanlı öldürülüb. Ümumilikdə isə Bakı quberniyasında 15 sentyabradək davam etmiş kütləvi qırğınlar nəticəsində 50 min nəfərdən çox dinc azərbaycanlı əhali qətlə yetirilib. Ermənilər izi itirmək üçün qətlə yetirilən insanların bir çoxunun cəsədini yandıraraq, quyulara və dənizə atırdılar.
28 may 1918-ci ildə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti qurulduqdan sonra bu soyqırımının qarşısı qismən də olsa, alındı. Sentyabrın 15-i isə Bakı şəhəri Nuru paşa başda olmaqla Qafqaz İslam Ordusu tərəfindən azad edildi.
