Bəxtiyar Vahabzadə 16 avqust 1925-ci ildə Şəki şəhərində anadan olub.
Bəxtiyar Vahabzadə yeddi yaşı olmamış Şəkidə məktəbə getməyə başlamış, sonra Bakıya köçmüş və təhsilini burada davam etdirmişdir. Daha sonra o, Azərbaycan Dövlət Universitetinin (indiki BDU) filologiya fakültəsində təhsil almışdır.
Bəxtiyar Vahabzadə Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının həqiqi üzvü seçilmişdir. O, 70-dən artıq şeir kitabının, 2 monoqrafiyanın, 11 elmi-publisist kitabın və yüzlərlə məqalənin müəllifidir.
Bəxtiyar Vahabzadənin yaradıcılığında vətən, millət, ailə, təbiət, mövzuları mühüm yer tutub. Şairin əsərləri ingilis, fransız, alman, fars, türk, polyak, ispan, macar və digər dillərə tərcümə edilmişdir.
Vahabzadənin “Mənim dostlarım”, “Bahar”, “Dostluq nəğməsi”, “Əbədi həyat”, “Çinar”, “Sadə adamlar”, “İnsan və zaman” kimi kitabları var. Şairin yaradıcılığının zirvəsi Azərbaycanın iki yerə parçalanmasına həsr olunan “Gülüstan” poeması hesab edilir. O, bu əsərə görə 1962-ci ildə “millətçi” damğası ilə Azərbaycan Dövlət Universitetindən çıxarılmış, yalnız 2 ildən sonra bərpa edilmişdir.
Bakı Akademik Dövlət Dram Teatrının səhnəsində onun “Vicdan”, “İkinci səs”, “Yağışdan sonra”, “Yollara iz düşür”, “Fəryad”, “Hara gedir bu dünya?”, “Özümüzü kəsən qılınc”, “Cəzasız günah”, “Dar ağacı” pyesləri tamaşaya qoyulub.
Bəxtiyar Vahabzadə 1974-cü ildə Əməkdar incəsənət xadimi, 1975-ci ildə respublika, 1984-cü ildə isə SSRİ Dövlət Mükafatı laureatı adlarına layiq görülüb. 1985-ci ildə ona “Xalq şairi” fəxri adı verilib, 1995-ci ildə isə Azərbaycan xalqının milli azadlıq uğrunda mübarizəsində xüsusi xidmətlərinə görə “İstiqlal” ordeni ilə təltif edilib. Bundan əlavə, o, 5 dəfə Azərbaycan Ali Sovetinə millət vəkili seçilib.
Bəxtiyar Vahabzadə 13 fevral 2009-cu ildə vəfat edib. O, Bakının Birinci Fəxri xiyabanında dəfn olunub.
