Od çərşənbəsi Novruz bayramı ərəfəsində keçirilən ikinci çərşənbədir. Ona, həmçinin “Üzgü çərşənbə”, “Üzgü axşamı” və “Kül çərşənbəsi” deyirlər. Od çərşənbəsinin mahiyyəti odun insanı hər cür pisliklərdən, şərdən təmizləyəcəyi, xeyirin qələbə çalacağı inamı ilə bağlıdır.
Bu çərşənbədə tonqalın yandırılması həmin ilin isti, bərəkətli keçməsi arzusuna işarədir. Adət-ənənəyə görə, bu gün tonqal qalayıb, alovun üzərindən tullanmaqla daxildə olan bütün çətinliklər və xəstəlikləri yandırırlar. Bununla bağlı belə deyirlər: “Özünü ildə bir kərə təmizlə, canını oddan keçir, atıl tonqal üstündən”.
İnanclara görə, qədim zamanlarda od çərşənbəsində səhər tezdən günəşə qurban apararmışlar. Bunun səbəbi isə günəşi və odu nə qədər əzizləsələr, qarşıdakı ilin bir o qədər xoş keçməsi inancı ilə bağlı olub.
Həmçinin qədimdə od çərşənbəsində başqa bir adət də olub: həmin gün qonum-qonşular yasda olan ailənin həyətində tonqal qalayar, bununla da o ailəni yasdan çıxararmışlar.
Od çərşənbəsini fərqləndirən açar və alma falının olmasıdır.
Açar falında ürəyində niyyət tutan şəxs özü ilə açar götürüb evlərinin yanındakı yola çıxır. Yolayrıcı olan yerdə açarı sağ ayağının altına qoyub gözləyir. Yoldan ötənlərin ilk sözünü eşidib yadında saxlayır və açarı da götürərək geri qayıdır. Eşitdiyi söz xoş bir məna verirsə, yaxşı məna daşıyırsa, həmin adam niyyətinin baş tutacağına inanır.
Alma falında iki alma seçilir və onlardan birinə nişan qoyulur. Daha sonra həmin nişanı gizlədərək niyyət tutulur və evdəkilərə almalardan birini götürmək təklif olunur. Həmin adam əgər nişanlanmış almanı götürərsə, bu, niyyətin reallacağına işarə kimi hesab edilir.
