Türkiyənin xəbər kanalı “Haber Global” Fransanın Azərbaycana qarşı qətnaməsi ilə bağlı reportaj hazırlayıb.
“Fransa Azərbaycanla Ermənistan arasında vasitəçilik etməyə çalışsa da, çox mühüm meyar olan neytrallığını qoruyub saxlaya bilmir. Əksinə, Fransa, xüsusilə də bu ölkənin Senatı yalnız Ermənistanın maraqlarını qoruyur və Azərbaycana qarşı ayrı-seçkilik, ikili və hətta irqçi mövqe tutur.
Fransa siyasətçiləri etdikləri hər açıqlamada azərbaycanlılara qarşı açıq irqçilik nümayiş etdirirlər. Lakin Vətən müharibəsində Azərbaycan şəhərləri raket atəşinə məruz qalanda nə nazirlər, nə də ki deputatlar reaksiya verməmişdilər.
Həmin vaxt onlar Ermənistan Silahlı Qüvvələri tərəfindən 12-si uşaq olmaqla 93 mülki azərbaycanlının öldürüldüyünü görmədilər və ya açıq-aşkar buna məhəl qoymadılar.
Həmin hökumət hazırda Azərbaycanı hərbi cinayətlər törətməkdə günahlandırır. Bu əsassız ittiham Fransa Senatının hazırladığı qətnamə layihəsində yer alıb. Layihənin 20-ci bəndindəki ifadələr ikiüzlülüyün konkret nümunəsidir.
Sənəddə dövlətimizi köçkün ermənilərə qayıtmaq hüququ verməyə çağırırlar. Birinci Qarabağ müharibəsi zamanı 1 milyondan çox azərbaycanlı məcburi köçkün vəziyyətinə düşüb. Niyə Fransa Senatı 30 il ərzində bir dəfə də olsun onların geri qayıtmaq hüququnu müdafiə etmək barədə düşünməyib?
Qətnamə layihəsinin 20-ci bəndindəki “Azərbaycan erməni mədəni və dini irsinin qorunmasını təmin etməlidir” müddəası da diqqəti cəlb edir. Bəs niyə bu çağırışı edən Fransa 30 il işğal altında olan Azərbaycanın öz ərazisində törədilən vandalizm aktları barədə bəhs etmir? Təkcə Şuşada 215 tarixi və mədəniyyət abidəsi zədələnib. Bütün işğal olunmuş ərazilərdəki 67 məsciddən yalnız 4-ü qismən salamat qalıb.
Azərbaycan beynəlxalq ictimaiyyətin diqqətini bu məsələyə cəlb etmək istəsə də, Fransaya səsini çatdıra bilməyib. Çünki Ermənistandan söhbət düşəndə Fransa ancaq bir tərəfi eşidir və müdafiə edir.
Əslində bu, təəccüblü deyil. Fransanın bu irqçi siyasətinin tarixi kökləri var. 1885-ci ildə Fransanın xarici işlər naziri Jül Ferri Senata belə bir göstəriş vermişdi: “Bizim kimi üstün irqlər başqa irqlərə sivilizasiya gətirmək məcburiyyətindədirlər”. Fransanın xarici siyasəti 1960-cı illərin əvvəllərinə qədər bu istiqamətdə aparılıb. Məsələn: həmin hökumət Əlcəzairdə müstəqillik uğrunda mübarizə aparan müsəlman əhalini qırıb. Bu vəhşiliyi xatırlamamağa üstünlük verən fransalı senatorlar indi Azərbaycanı hərbi cinayətlər törətməkdə ittiham edirlər”.
