Müasir dövrdə sevgi etirafı etmək üçün təkcə döyünən ürək və bir üzük kifayət etmir. Mütləq bir operator, bir dron, ətrafda alqışlayan yüzlərlə yad adam və ən əsası, yaxşı internet bağlantısı olmalıdır. Çünki sosial şəbəkədə paylaşılmayan evlilik təklifi, görünür, rəsmi qeydiyyata alınmamış sayılır.
Son vaxtlar ticarət mərkəzlərində, metro stansiyalarında, hətta avtobus dayanacaqlarında belə diz çöküb üzük uzadan gənclərin videoları sosial şəbəkələrdə lentləri bəzəyir. Bu görüntülər cəmiyyəti iki cəbhəyə bölüb. Gənclər bunu böyük romantika və cəsarət nümunəsi kimi əsasən alqışlayır. Orta və yaşlı nəsil isə çox zaman başını bulayaraq bu "ictimai tamaşanı" tənqid edir.
Bəs iki nəfərin arasındakı bu məhrəm an niyə birdən-birə kütləvi şouya çevrildi? Cavab sadədir: "bəyənmə" (like) aclığı. Görünür, gənclər üçün qarşı tərəfin "hə" cavabından daha vacibi, həmin videonun "TikTok" və ya "Instagram"da neçə min baxış yığmasıdır. Ətrafdakı yad insanların təəccüblü baxışları olmadan deyilən "səni sevirəm" sözü sanki öz dəyərini itirib.
Halbuki hər bir insanın toxunulmaz, sakral və intim hissləri olmalıdır. Elə məqamlar var ki, onun şahidi yalnız iki nəfər və bəlkə də göydəki ulduzlar olmalıdır. Evlilik təklifi də məhz belə müqəddəs və iki nəfərə məxsus özəl bir andır. Onu ucuz populyarlıq naminə küçə ortasında nümayişə çıxarmaq hisslərin səmimiyyətinə kölgə salır. Üstəlik, kamera qarşısında qalan qarşı tərəfə psixoloji təzyiq göstərmək də ayrı bir mövzudur. Kütlənin qarşısında "yox" demək cəsarətini tapanlar daha sonra qınaq obyektinə çevrilir.
Əgər bu tendensiya belə sürətlə davam etsə, yaxın gələcəkdə daha böyük "yeniliklərə" hazır olmalıyıq. Görünür, bir müddət sonra bəıziləri zifaf gecəsini də canlı yayımda nümayiş etdirib, izləyicilərdən rəy və hədiyyə gözləyəcəklər. Axı müasir dövrdə kameraya düşməyən xoşbəxtlik, xoşbəxtlik deyil.