Dağlılar toponimi keçmiş Xızı-Bərmək mahalının ərazisində yaşayan əhalinin adından əmələ gəlib. "Dağlı" sözünün mənşəyi haqqında bir neçə fikir mövcuddur. Rəfail Mustafayevin “Xızı-Siyəzən bölgəsinin tarixinə dair: arxeoloji-etnoqrafik tədqiqat” kitabına əsasən, Dağlılar – ən azı dörd minillik tarix ərzində, əsasən oğuz köklərindən formalaşmış azər-türklərdir. Bu kitabda “Dağlı” etnoniminin yaranmasının üç səbəbi qeyd edilib:
1) Əfsanəyə görə Oğuz xanın oğlunun adı Dağ xan idi. Qədimdən Beşbarmaq dağı ətrafında yaşamış oğuzlar Dağ xanın nəslidir, dağoğlu (dağlu) kimi tanınmışlar;
2) Hər bir oğuz boyunun öz tamğası (damğa) olmuşdur. Heyvanata, sənədlərə bu damğalarla nişan qoyan oğuzlara tamğalu, dağlu (dağ vuran) demişlər;
3) Hər bir oğuz boyunun öz bayrağı (tuğ) olmuşdur.
“Tuğlu” (bayraqlı) sözü də dağlı etnoniminin yaranmasına səbəb olan amillərdən biridir. Xızıda Tuğlu kəndi də mövcuddur. Çar Rusiyası dövründən başlayaraq kəndin adı xəritələrdə və sənədlərdə Tıxlı kimi yazılmışdır. Bir sıra tədqiqatçılara görə, İran dilli tayfalar eramızdan əvvəl I minilliyin əvvələrində İran ərazisinə gəlmişlər. Bunlardan bir tayfa indiki “dağlıların” əcdadları idi. Sasanilərin və abbasi xəlifələrinin Bərməki nəslindən olan vəzirlərinin şərəfinə dağlılar "bərməki " adlandırıldı. Bugünədək "bərməki" və "dağlı " etnonimlərinin hər ikisi işlənməkdədir.
Dağlıların ilk dövrdə danışdığı dillərdən biri xuzi dili olmuşdur. Bu dil sonralar türk və fars qarışığından yaranmış və ərəb sözləri də daxil olmuş dağlı dilinə çevrilmişdir. Dağlıların əksəriyyəti hazırda Azərbaycan dilində danışır. Bakıda "Dağlı məhəlləsi” mövcuddur. XX əsrdə Xızı-Bərmək mahalının əhalisi Bakıya köçür və onun yuxarı hissəsində, Çəmbərəkənd ilə Həmşəri palanının arasındakı ərazidə böyük sahəni əhatə edən "Dağlı məhəlləsi”ni təşkil edir. Elə o vaxtdan bu ərazi "Dağlı məhəlləsi”, həmin ərazinin sakinləri isə "dağlı” adlandırılmağa başlanılıb.
